Praten tijdens het palliatieve traject en in de terminale fase

Als je geconfronteerd wordt met de laatste fases van het leven dan ontstaat er vaak innerlijke onrust.

Het lot kun je niet veranderen. Hierover praten met je dierbaren blijkt in de praktijk lastig, omdat zij ook met hun gevoel worstelen. Ieder zal het op zijn eigen manier voelen, verwoorden en gedrag laten zien. Sommige doen helemaal niets en voelen zich verlamd.

Gedurende dit proces ga je meerdere fases door. Het kan heel erg helpend zijn om er met een onafhankelijke professional over te spreken. Iemand die emotioneel geen onderdeel van jouw proces is. Iemand die naar je luistert, je reflecteert en met je meedenkt waar nodig en gewenst. Kortom: iemand die er voor je is als jij het nodig hebt.
Ik kan die gesprekspartner voor je zijn.

Het palliatieve traject: ‘Wat is mijn perspectief?’

De toekomst voelt onzeker. Dit kan verwarrend zijn. Jouw ‘ik’, je gedachten, je gevoelens, ze kunnen met momenten alle kanten uitvliegen.
Er komt veel op je af wanneer je hoort dat jij niet meer beter wordt.
Bij mij is er ruimte om in een vertrouwelijke sfeer te bespreken waar jij mee rondloopt of waaraan je behoefte hebt in deze moeilijke fase.

Erover praten brengt weer helderheid. Het kan jouw gedachten ordenen en gevoelens weer tot rust brengen. Soms is het simpelweg te moeilijk om met jouw dierbaren alle opborrelende emoties te bespreken. Dan kan het helpend zijn om met een neutraal iemand te praten waarbij je meer emotionele afstand hebt.

‘Ik ga dood. En nu?’

Je kunt de dood niet voorkomen. Hulp krijgen, het voor jezelf goed doen, het (meer) draaglijk maken is wel mogelijk. Nu je in de terminale fase zit, weet je dat de dood dichtbij is.
Wat betekent dit voor jou? Wat betekent het voor jouw geliefden? Hoe ga jij dit doen? En hoe doe je dit samen? Want er is één groot verschil: het gaat over jou, jij gaat dood. En tegelijkertijd is er ná jouw dood nog een leven voor jouw naasten.

Het is niet meer dan logisch dat dit ook moeilijke situaties met zich meebrengt tussen jou en jouw geliefden.
Je hebt de mogelijkheid om hierover te praten, zodat je bewust belangrijke beslissingen kunt maken. En nee, erover praten is geen makkelijke opgave. Maar je weet dat je dit laatste stuk maar één keer gaat doen.
De manier waarop jij afscheid neemt, zorgt voor de herinnering bij jouw geliefden die verder leven.

Jouw dierbare gaat dood. En nu?

Omgekeerd kan natuurlijk ook gebeuren. Een dierbare van jou heeft te horen gekregen dat hij of zij nog maar een korte levensverwachting heeft.
Dat is heftig, heel heftig! Het ontbreekt soms aan emotionele ruimte om al jouw emoties en gevoelens met je dierbare te bespreken. Toch is het heel belangrijk dat ook jij je gevoelens, vragen en onzekerheden kunt uiten.

Dit soort heftige berichten en vooruitzichten zetten ieders leven op de kop. Het is ‘oneerlijk’.
Jij ‘mag’ doorleven, de ander niet. Het leven gaat ‘straks’ verder zonder je dierbare. Wat maakt het nog zinvol? Hoe krijgt het gemis een plek?
Tal van vragen, emoties en gevoelens strijden om voorrang. Terwijl jij ‘geacht wordt’ sterk te zijn (en te blijven) voor degene die zo ziek is, die een heftig traject doorgaat, waar het einde voor nadert. Hoe dan?

Gun jezelf ondersteuning in deze moeilijke levensfase. Ook voor jou ben ik een gesprekspartner die je weer houvast kan geven. En mogelijk handvaten aan kan reiken om wél je eigen emoties en gevoelens te bespreken met je dierbare.
Simpelweg ben ik sowieso degene die naar je luistert.

Heb je vragen? Bel gerust voor een oriënterend en vrijblijvend gesprek.

Voel je welkom, gehoord en gesteund bij mij!